Is het überhaupt mogelijk om te genieten van je vijanden? Een techniek hoe je dankbaar kunt worden voor iedereen die leeft

Voor filosofische vragen en persoonlijke problemen

Is het überhaupt mogelijk om te genieten van je vijanden? Een techniek hoe je dankbaar kunt worden voor iedereen die leeft

De ideale mentaliteit

In deze barre corona tijden van lockdowns, demonstraties en rellen, zijn er nog steeds mensen die gezellig een kopje koffie gaan drinken in de stad.

En waarom ook niet? De politici bedenken maatregelen die goed of slecht zijn, zelf hoef je alleen maar het bekritiseren of goed te keuren en gezellig kopjes koffie te drinken in de stad. Het een sluit het andere niet uit.

De voor en tegenstanders doen hun best om datgene uit te voeren wat ze geloven dat in het belang is van hunzelf, de doelgroep of het land, dit hoeft niet noodzakelijk een invloed te hebben op je geluksgevoel.

Je kunt, ondanks de ideeën en maatrelen van de machthebbers, vrolijk doen waar je plezier in hebt, rekening houdend met wat ze bedacht hebben en kritiek gevend, zonder dat je een andere mening als vijand hoeft te zien.

Iedereen heeft altijd gelijk

In beide argumenten zit ook wel wat in. We moeten de zwakkere beschermen tegen een gevaarlijke ziekte: Mensen hebben het recht om hun eigen keuzes te maken.

We moeten zorgen dat de ziekenhuizen het aankunnen: Het is belangrijk om het dagelijks leven, voor de lage risicogroepen, door te laten gaan.

Zo bekeken hebben de voor en tegenstanders gelijk waardoor er geen goede reden is om veel woede te voelen. Sterker nog, het zijn allebei logische redenering die een opening geven voor een goed gesprek over wat de beste manier is om een maatschappij in te richten.

De tegenstanders van jouw mening geven een waardevolle bijdrage aan je eigen ideeën doordat ze je weerspreken. Het is een verrijking van je persoonlijke leven door hun weerstand omdat het de waarde vergroot van wat je denkt.

Als je ervan uit gaat dat iedereen zijn best doet om uit te dragen waarin ze geloven, of ze nou gelijk hebben of niet, zelfs als ze corrupt, dom of gestoord zijn, dan wordt elke mening iets waardoor je leven een stukje interessanter wordt.

Maatschappelijke vijanden

Deze visie kan naast de corona maatregel ook gebruikt worden om op een andere manier naar bepaalde groepen te kijken. Er zijn natuurlijke vijanden op basis van de waarden die individuen uitdragen. Een voorbeeld is zweverig en realist: beide woorden zijn een compliment en een scheldwoord, afhankelijk waar je bij hoort. Toch is het bestaan van de ander iets waardoor hun leven interessanter wordt.

De vraag is in dit geval of je leven leuker wordt als de andere groep wel of niet bestaat. Zou je liever willen leven in een realiteit waar ze wel bestaan of niet bestaan? Wat zou je leven interessanter maken?

Zou je als zweverig persoon liever willen leven in een realiteit zonder realisten en andersom? Maakt de ene groep de andere niet belangrijker? Is het niet waarschijnlijk dat je meer geniet van je eigen groep juist door de aanwezigheid van de ander?

Deze vraagstelling past dan ook heel goed bij de tegenstelling tussen religie en atheïsme. Wordt de waarde die je hecht aan je geloof niet vergroot door het bestaan van meningen die je weerspreken? Wordt het belang van het atheïsme niet vergroot doordat er ook gelovigen zijn?

Wordt het leven  van een gelovige niet interessanter door het atheïsme? Zorgt het niet dat de beleving van de religie intenser en essentiëler wordt?

Wederom kun je de vraag stellen of je als atheïst of gelovige liever zou willen leven in een realiteit waarin deze mensen wel of niet bestaan. Wat is het interessants? Het leukst? Het meest waardvol?

Extremisten

Deze logica werkt zelfs voor extremisten. Bijvoorbeeld extreemrechts: Is het leven niet interessanter doordat er mensen zijn die in deze ideologie geloven ondanks de 50 miljoen doden? Het geeft de mogelijkheid om ze vragen stellen waarom ze denken dat het een goed idee is, wat hun argumenten zijn, waardoor je persoonlijke leven en meningen worden verrijkt doordat extreem rechts bestaat.

Hetzelfde geldt voor extreem-links. Is je persoonlijke mening niet waardevoller doordat er mensen zijn die geloven, ondanks de 400 miljoen doden (oplopend in Noord Korea), dat we dit beleid toe moeten passen?

Door de rijkdom aan meningen zijn er veel meer mogelijkheden en argumenten in de realiteit, die niet alleen de maatschappij verbeteren door de hoeveelheid aan oplossingen voor problemen, maar ook je persoonlijke leven, doordat ze de intensiteit van je eigen mening versterken.

Zelfs voor extremisten kun je daarom dankbaar zijn, omdat ze er voor zorgen dat je leven interessanter en intenser wordt.

Nietsnutten

Voor individuen geldt hetzelfde. De een is van mening dat de hebzuchtige optiehandelaar een betekenisloos leven leidt, de ander gelooft dat de werkloze kunstenaar geen bijdrage levert aan de maatschappij. Toch maken ze allebei de maatschapij in het geheel interessanter. Onze wereld wordt mooier omdat ze naast elkaar, in dezelfde realiteit bestaan.

De loser en de winnaar, die vaak in hun eigen groep de ander een lapzwans vinden, maken elkaar en de wereld een stuk interessanter, niet alleen voor elkaar, maar ook voor alle anderen.

Op deze manier is het bestaan van criminelen, allochtoonse gelukszoekers, outcasts, nietsnutten, en ook de conservatieve, burgerlijk, succesvolle individuen, iets waarvan je kunt genieten doordat ze een manier van leven laten zien die meer waarde geeft aan je eigen keuzes.

Het geeft ook een grotere verscheidenheid aan opties en oplossing wat weer het leven beter, interessanter en kleurrijker maakt.

Haat

De laatste persoon, wellicht de allerbelangrijkste vijand die je kan hebben, is de haat gevulde criticus die overal een hekel aan heeft (een manier van kijken waar iedereen wel eens last van krijgt op een moment in zijn leven).

Toch is ook deze iets wat de intensiteit van welk idee je ook hebt, zal vergroten. Het zorgt voor een mogelijkheid om je eigen leven te verbeteren door de kritiek die soms terecht is en het geeft een meerwaarde aan wat je doet doordat de ander er veel waarde aan lijkt te hechten.

Op een bepaalde manier is daarom deze persoon iemand waar je intens van kunt genieten, juist door de afkeer die deze haatgevulde weldoener voor jou voelt.

Dit is dan ook de techniek om zelfs aan je grootse vijand, heel veel plezier te beleven.

 

Één reactie

  1. Mirjam Korse schreef:

    Heel mooi en waardevol..Maar dan kun je ook noemend meer haten.Wel is het zo dat er op basis van de ideeen maatregelen worden genomen ,politiek bedreven waar jezelf last van hebt

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Follow by Email
Facebook
WhatsApp