Gestoorde kunstenaars en inclusiviteit

Voor filosofische vragen en persoonlijke problemen

Gestoorde kunstenaars en inclusiviteit

Tijdens een Youtube sessie kwam ik opeens een interview tegen van Salvador Dali. Heel vreemd, ik dacht dat hij uit een tijd voor de tv kwam, maar hij bestond al toen de tv was uitgevonden.

Hij had tijdens het interview een miereneter meegenomen en probeerde dingen te vertellen in het Engels terwijl hij helemaal geen Engels sprak. Uit het interview leek het een beetje alsof Slavador Dali klinisch gestoord was.

Daarna zocht ik een interview met hem in het Spaans en hij leek een stuk normaler, nog steeds een beetje gek maar niet knettergek. Hij had het in het interview over Pablo Picasso en dat ze goede vrienden waren waardoor ik leerde dat Pablo Picasso ook uit de tijd van de tv komt. Op Youtube stond inderdaad ook een tv-interview met Pablo Picasso. Het was niet zo verwonderlijk dat Dali en Picasso vrienden waren omdat net zoals Dali, Picasso ook gek leek.

Gek is misschien een te groot woord, het zijn tenslotte kunstenaar. Ze waren apart, vreemd, anders dan anderen, alsof er iets mis is met hoe ze de wereld zagen. Voor een fabrieksarbeider een heel groot probleem, voor een kunstenaar essentieel.

Door deze interviews begon ik me af te vragen of alle kunstenaars gek waren. Een van de Youtube suggesties was Andy Warhole. Ook Andy Warhole leek gek; of in ieder geval een vreemd persoon met een andere interpretatie van de realiteit.

Het is best interessant om hierover na te denken. Gekken zijn mensen die niet goed functioneren in de maatschappij. Kunstenaars zijn gek en die functioneren bijzonder goed in de maatschappij. Het zijn de mensen die muziek maken, kunst maken, gedichten schrijven, uitvindingen doen en het leven mooier maken. Het zijn mensen die een ander interpretatie van de realiteit hebben waardoor onze maatschappij vooruit kan komen.

Als dit voor kunstenaars geldt waarom zou dit niet voor alle andere mensen gelden? Is de crimineel niet een waardevol lid van onze maatschappij omdat hij ons forceert om nieuwe veiligheidssystemen te ontwikkelen? Is de alcoholist die boos op een bankje zit te schreeuwen naar onschuldige voorbijgangers niet iemand die ervoor zorgt dat we gemotiveerd raken om onszelf te ontwikkelen? Zijn mensen met depressies die de hele dag op de bank zitten en ons vertellen wat er allemaal mis met de maatschappij geen goede informatiebron hoe we onszelf kunnen verbeteren?

De schizofreen laat ons een andere manier van naar de werkelijkheid zien waardoor we onszelf kunnen vernieuwen en heruitvinden. De psychopaat laat zien hoe belangrijk sociale relaties zijn waardoor we een nadruk kunnen leggen op wat we belangrijk vinden.

Hetzelfde geldt voor de zwerver als tegenvoorbeeld over hoe het ook kan lopen. De harde werker heeft de zwerver nodig om gemotiveerd te raken en de zwerver heeft de harde werker nodig om zich tegen de wereld af te zetten. Beiden zijn essentieel voor elkaars bestaan. Beiden zijn essentieel voor de maatschappij.

De werkgever bijvoorbeeld kan niet functioneren zonder werknemers en andersom. Beide zorgen ervoor dat onze maatschappij functioneert. Er kan hier ook niet gesteld worden dat de werkgever belangrijker is dan de werknemer omdat de een niet zonder de ander kan.

Het bovenstaande is natuurlijk een simplificatie van een complex eeuwenoud systeem waarin we functioneren. Het is interessant om te zien hoe iedereen een functie heeft binnen dat systeem, zelfs de mensen die zichzelf buiten het systeem plaatsen. Al deze verschillende functies van al deze verschillende individuen zorgen dat het systeem stabiel blijft en door kan gaan.

Op deze manier bekeken kan gesteld worden dat elk persoon in de huidige samenleving een waardevolle bijdrage levert aan de maatschappij. Mensen die worden weggezet als kanslozen, criminelen, of psychopaten hebben een net zo belangrijke taak als de ondernemers of ambtenaren. Op een bepaalde manier zorgen ze ervoor dat de samenleving als geheel vooruitgaat door de dingen te doen die ze doen. Zelfs als ze hun best doen om de samenleving te verpesten dragen ze op een positieve manier bij aan de samenleving als geheel. Allemaal verbeteren ze de maatschappij op een bepaalde manier.

Het is daarom als een van de individuen binnen dit systeem logische om elke individu binnen het systeem net zo te koesteren als elk ander individu. Waarom zou je de gestoorden gekken niet net zo koesteren als de fabrieksdirecteuren; ze spelen allemaal een rol in dit systeem waarvan niet echt gezegd kan worden welke rol nou belangrijker is omdat elke rol de andere rollen nodig heeft en zorgt voor een weerbare maatschappij.

2 reacties

  1. Mirjam korse schreef:

    Heel interesssanten positief gedacht. Misschien zou de crimineel, de psychiatrische patient geen patient meer zijn als hij dit beseft. Problemen van de mens komen grotendeels tot stand door de manier waaarop hij tegen die problemen aankijkt. Als jij je minderwaardig voelt omdat jij denkt dat iedereen anders is en beter kan je dat depressief maken. Maar als ieder zichzelf waardeert als nuttigen nodig lid van de maatschappij kan er veel druk van zijn probleem af ofis er geen druk meer.

    • admin schreef:

      Volgens mij ook. Als elk idee wordt getolereed en bekritiseerd kan worden krijg je een samenleving dat bestand is tegen veel meer uitdagingen dan een samenleving die kunstenaars in gekkenhuizen stopt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Follow by Email
Facebook
WhatsApp